کلبه دیوانه

بنام نگارگرعشق.................... ......................................................... افسانـه ی افسونِ خودو، غَفلتِ خوبشیم گم گشته ی صحرایِ پُراز، عِبرتِ خویشیم رودیـــم کـه دریـا، نبُوَد مقصـدمان، لیـــــک درکوه وکمر، والـه ازین، حسرتِ خویشـیم دلخسـته ودرمـانـده ،زِ شـبهای پریشــیم فــردا نکنــد مُعــجزه تـا، علّتِ خویشــــیم بـا زورقِ بشکســــته ، بـه دریـای پُرازموج آهیــم کـه گـاهی، زِ پِی نفرتِ خویشــیم اُف بـاد برآییـنه،کــه تـادیـد، بـه حق گفت آن دیوِ غروریـــم کـه بر، نخوتِ خویشـــیم مـارا، بـه حَـــرم راه نمودنـدو، نمـانـدیــــم بی شـکوه اسـیرِدلِ ،بی همّ...

ادامه مطلب