رقصِ واژه.........

بنام نگارگرعشق...................

.........................................................

چـه بی ثمراُمیـــد بســـته ام، برین سرابهـا

چنــــان گلی کـه رُسته در، میـانِ منجـلابهـا

کنــارِ دشتِ فـاجعه، کـه چشمه مُرده گوییـا

اُمیـــــــد هم نمی دهـد، شــــــفابراِلتهـابهـا

کنـارِ دشتِ فـاجعه، اگـــــــردلم گرفته است

اســـــــیرِ دامِ فتـنه را، نمـانـــــــده انتخـابهـا

مجالِ شــکوه ای اگر، بـه مـادهند می شود

ســکوت رانوشت وزَد،بـه سـینه ی حجـابهـا

به معبدی که روح را،به اِستخاره می کُشند

بـه رقصِ واژه می دَرم، شـــکوهِ این حُبـابهـا

نمـازِ عشق می کنـم،اِقـامه تـاکـه نشــکند

صفوفِ فتنـه ی خسـان،بلوغِ انقـــــــــلابهــا

من ازدیـارِ عـاشـقان، عَلـم بـه دوشِ غیرتـم

بـه خون بشـویم از رُخِ،عجوزه هــــاخضـابهـا

بـه قصـدِ قربتِ غـزل، اگرسفربـه سرتُراست

بـه عشق می توان گــذر، نمودن از، طنابهـا

.........................................................

(دیوانه)