بنام نگارگرعشق...............
.........................................................
توآشـــــنای مَنی، شوقِ مانـدگــــارم بـاش
اُمیـــــــــــد وَصل ، بـه پـایـانِ انتظـارم بـاش
برای بودن و، بـاتو رســـــــــــــیدنِ تـاعشق
دَرین خــــزانِ نفس گیر،چون بهـــــارم بـاش
برای ازتوسُـــرودن،وضو ببـایـد لیــــــــــــــک
بیـا بـه دشتِ غزلهـــــــــــــاو،آبشـارم بـاش
بـه بنـدگی کـه بنـامَم نوشــــته ای، شـادم
بـه جنــــــگِ نفسِ پلیــــدم،تو درکنـارم باش
توگفته ای کـــه بـه عهدت ،وفـا نمـایی پس
بـه گــــــــاهِ پرده گشودن، توپرده دارم بـاش
بـه غیرِتو،نپرســـــتیده ام،اگـــــــــرجُرمست
بیـــــا بیـــاو،نگهـــــــــــــدارِ چوبِ دارم بـاش
بـه اشتیاقِ تو،این خنــــــده برلبم جـاریست
تومُــــــــژده ای زِطراوت،بـه شوره زارم بـاش
درین سراچهیوحشت،که شب به پاکردَست
برای صبــــحِ رهــــــــایی،تو پاســـدارم باش
پرنـده ام،کـــــــه نباشــــد اُمیــــــــدِ پروازش
برای بـال گشودن، تواِعتـــــــــــــــبارم بـاش
هزاردفعه کـه(دیوانـه)گفت و خواهـــــدگفت
تو،آشــــنای منی،شوقِ مـانـدگــــارم بـاش
.........................................................
(دیوانه)
برچسب:
نویسنده: پویان مرادیان