میراث خور........

بنام نگارگرعشق................

.......................................................

گـاهی شده بـا، چهرِ پُرآژنگ، بـه رقصــیم

افسرده زِ دَردیـم وهمـاهنگ، بـه رقصـــیم

آســایشِ مـا، دســتخوشِ فتـنه اگرگشت

غفلت زده در، نـایره ی جنـگ،بـه رقصـــیم

بـا دَغـدغـه ی بودو نبودن،همـه بی شـک

پـاکیـــــزه و،آلوده بـه صـدرنگ، بـه رقصـیم

مـارا،کـه نـدادنـد بـه جُز، تنـــگیِ دل هیـچ

ازچیست که ما،این همه دلتنگ،به رقصیم

میراث خورِ جیـفه ی پُرمَکــــــر و فریبـــــیم

خوردیـم چواز، میوه ی نیــرنگ، بـه رقصیم

دردایره ی عشق،چومـا نقطــه ی ننـــگیم

خوش بـاد، درین دایره بـاننـگ، بـه رقصـیم

عفـــــریتِ گریـزان، زِ سُـــــلیـمانِ وجودیم

آصــف صفت از، دُزدیِ اورنگ،بـه رقصـــیم

ماییم و و سری،خورده به سنگی زِجهالت

افسوس که درسایهیاین سنگ،بـه رقصیم

(دیوانـه) زِدَردیـم، کـه دروادیِ حســــــرت

بـادستِ پُراز، فتـنه ی ارژنگ،بـه رقصـــیم

......................................................

(دیوانه)