کوچه ی نیرنگ...........

بنام نگارگرعشق...........

.....................................................

دیریست کـــه آهنـگِ وَفـا، سـازنکردیــم

بَربـامِ تو اِی عشق، کـــــه پروازنکردیـــم

حـالی نَنِمودیــم، نـه دربَـزم و،نـه در رَزم

درمـاتـم وشــــــادیِ کس آواز، نکردیــــم

هرچنـد سـرودیـم ازعشقی،کـه ندیدیـم

کـاری کـــــه بُوَد،درخورِ ایجـــاز،نکردیــــم

دل، گــرچـــه نـدارد هوسی، غیرِ تکّبــــر

بی پَرده بگویـــــم، اگــــــراِبـراز نکردیـــم

هربـار، بـه ســــجّاده نشســتیم اگـرهم

بـایـادِ خوشِ عشق، کــــه آغـازنکردیــــم

چوبیـــم عصـا گشته، بـه دسـتانِ ریـایی

شایـد، هم ازین روست،که اِعجازنکردیـم

عمریست بـه راهیم،درین کوچه ی نیرنگ

جُز ریب وریـا،هیــــچ پس انداز، نکردیــــم

دیـدیــــم درآیینه اگـــــر، زشـــــتیِ کردار

جُزآنچه که دل خواست، وَرانداز نکردیـــم

صـادق چونبودیـــم، نـه بـاغیرو،نـه بـاخود

جُزخنــده کـه بَر، روی دَغلبـــاز،نکردیــــم

می گفت به(دیوانه)شبی هاتفی ایکاش

ازعشق دَری، روی کسی، بـازنکردیـــــم

..........................................................

(دیوانه)